eerste keer gaybar
“Schaamluis heeft mijn leven gered”: Jennifer Hopelezz over eerste keer in een gaybar
De eerste keer in een gaybar is voor velen een mijlpaal. Voor Richard Keldoulis (62), aka Jennifer Hopelezz, begon die ervaring in Sydney met angst en onzekerheid. Later vond hij liefde in Amsterdam en bouwde hij mee aan queer plekken.
“Mijn allereerste keer in een gaybar was ergens rond mijn negentiende of twintigste, in Sydney, waar ik ben geboren en opgegroeid. Het was in een nachtclub aan Oxford Street, dé gaystraat van de stad. Iedereen wist: daar gebeurt het. Het ironische is dat de club, Patches, pal naast de tandartspraktijk van mijn vader zat, waar hij meer dan veertig jaar heeft gewerkt.
Ik weet nog dat ik doodsbang was. Ik denk dat ik de meeste details inmiddels heb verdrongen, maar één scène staat op mijn netvlies gebrand. Ik stond bij een soort zijtafeltje toen een vrij onaantrekkelijke man naar me toe kwam en begon te flirten. Ik was zó nerveus dat ik geen idee had hoe ik netjes kon zeggen dat ik geen interesse had. Uiteindelijk zei hij: ‘Ik ga nu naar de wc. Als je er nog staat als ik terugkom, gaan we samen naar huis. Anders niet.’ Ik ben nog nooit zo snel ergens weggevlucht. Ik was binnen tien seconden verdwenen.
sydney in de jaren 80 en de aidscrisis
Niet lang daarna ontdekte ik de gaysauna’s. De grootste was toen Ken’s Karate Klub, en daar ben ik ongeveer twee jaar lang kind aan huis geweest. Dat was rond 1983 en 1984. Op een gegeven moment liep ik schaamluis op, en het duurde eeuwen voordat ik begreep waar die jeuk vandaan kwam. Ik schrok me rot. Ik ben meteen gestopt met dat saunabezoek. Achteraf denk ik dat dat mijn leven heeft gered. Dat was namelijk precies toen aids keihard toesloeg in Sydney. Ik zeg altijd: schaamluis heeft mijn leven gered.
de stap naar amsterdam en de gayscene
Begin jaren negentig verhuisde ik naar Nederland. Ik stortte me meteen in de Amsterdamse gayscene: de Reguliersdwarsstraat, de Warmoesstraat, de Amstel, de Kerkstraat. De Spijker Bar was mijn vaste plek. Toen waren bars en clubs eigenlijk de voornaamste plaatsen om mensen te ontmoeten, het was ver voor het internet en behalve Tijgertje waren er nog weinig sport- of andere sociale clubs.
In 1991 ging ik met een vriendin naar de Exit. Boven, wat nu Club NYX is, in de darkroom, ontmoette ik de man die de liefde van mijn leven zou worden: Elard. We zijn nu bijna 35 jaar samen.
waarom lhbtiqa+ plekken essentieel blijven
Tegenwoordig run ik samen met Elard en onze zakenpartner Wim Peeks drie queer locaties in Amsterdam: Sauna Nieuwezijds, Club Church en Free Willie. We weten allemaal nog precies hoe het voelt om voor het eerst ergens binnen te stappen. Die onzekerheid, die spanning. Daarom is een vriendelijke, uitnodigende sfeer voor ons het allerbelangrijkste. Dat is het fundament waarop we onze plekken bouwen.
Zelf heb ik dat gevoel nog steeds, als ik ergens nieuw kom in een andere stad. Zeker als je de taal niet spreekt of niet weet wat de ongeschreven regels zijn. Maar ik weet inmiddels ook hoe belangrijk queer plekken zijn. Ze zijn meer dan bars om in te drinken. Het zijn veilige ruimtes waar je jezelf niet hoeft te verklaren, waar je vrij kunt zijn, waar je deel bent van een community.”
Richard Keldoulis is een queer ondernemer in hart en nieren, zet zich in voor queer rechten in Nederland en is ook bekend als dragqueen Jennifer Hopelezz.
