Fred en Roel zijn al 29 jaar onafscheidelijk

Na een bijna-doodervaring toen hij begin veertig was, gooide Roel den Dulk (76) het roer om. Hij kwam uit de kast en scheidde van zijn vrouw. Een paar jaar later ontmoette hij Fred van der Zwet (71) en 29 jaar verder zijn ze nog altijd onafscheidelijk.

Roel: “Op mijn 42e ging ik varen met een clubje collega’s. Met een van hen had ik het plan opgevat een stukje op te voeren, waarvoor we in een ezelspak kropen; zij in de kont, ik in de kop. Ik zag geen donder, dus we stortten vanaf de loopplank zo het water in, tussen wal en schip. We zijn bijna verdronken. Ik zag mijn leven aan me voorbijflitsen, maar een paar minuten later lagen we beiden weer veilig op de kant. Voor mij was dat een grote teleurstelling. Ik had niet terug willen komen. Gelukkig is het anders gelopen, want inmiddels heb ik het wel weer gezellig met Fred.” 
Fred: “Hahahahaha!”
R: “Ik grap nu, maar het was heel ernstig. Ik zat ontzettend met mezelf in de knoei. Na die bijna-doodervaring wist ik: het is tijd. Daarna deelde ik met mijn vrouw dat ik al mijn hele leven weet dat ik op mannen val. Voor haar en onze relatie was dat dramatisch, voor mij ook een enorme bevrijding.” 

niet van de wereld

R: “Na mijn coming-out deed ik alles wat God verboden heeft. Mijn puberteit kon ik niet inhalen, maar in Amsterdam heb ik mijzelf herontdekt. Na een paar jaar besefte ik dat ik een relatiemens ben. Ik plaatste een contactadvertentie in de Volkskrantrubriek ‘Man zoekt Man’ en ontving meer dan honderd reacties, waaronder die van Fred.”
F: “Zijn advertentie sprak me enorm aan, maar ik ontving al snel een afwijzing.” 
R: “Met een andere briefschrijver leek het tijdens een eerste afspraakje te klikken, dus de rest wees ik af. Dat was een fout, bleek nog geen week later – het huis van die eerste man stond vol plastic planten en er was geen boek te bekennen. Vervolgens belde ik Fred met de vraag of hij me alsnog wilde ontmoeten.” 
F: “Daar ben ik op ingegaan en vanaf ons eerste afspraakje voelde het vertrouwd.” 
R: “Het klikte, al waren we niet van de wereld van elkaar.” 
F: “Mijn tuin stond tijdens onze eerste date vol klaprozen, heel romantisch. Later grapte Roel: ‘Ik was op slag verliefd op je tuin, maar niet op jou.’ En eerlijk is eerlijk, ook ik was gewend niet te kunnen eten en slapen wanneer ik een spetter had ontmoet.” 
R: “En blijkbaar was ik niet zo’n spetter, haha. Toch wisten we meteen dat we de rest van ons leven met elkaar wilden doorbrengen.” 
F: “We delen veel wezenlijke interesses, bijvoorbeeld voor kunst, bergwandelingen en mooie steden. Seksualiteit is belangrijk, maar alles wat daar niet mee te maken heeft nog veel meer.” 

klas vol liefde

R: “Een jaar na die date zijn we een geregistreerd partnerschap aangegaan, als eerste mannenstel in Almere, waar we toen woonden.” 
F: “We wilden aan de wereld laten zien wat er mogelijk was.” 
R: “Ik zei eerder ja tegen een vrouw om te laten zien dat ik normaal was. Dit keer zei ik ja om te laten zien dat ik mezelf ben.” 
F: “Ik gaf destijds les aan groep 7/8 en mijn hele klas was er die dag bij in het stadhuis. Ik heb op school nooit een geheim gemaakt van mijn homoseksualiteit.”
R: “Na afloop van de plechtigheid voerden zijn kinderen een zelfgeschreven lied op, het refrein herinner ik me nog: ‘Wat vind je daar nou van? Wat vind je daar nou van? Meester die gaat trouwen, niet met een vrouw, maar met een man.’” 

gezonde verschillen

R: “Het meest wezenlijke verschil tussen ons is onze muzieksmaak. Fred, je ziet het aan zijn kapsel, is fan van The Cure, qua muziek het vreselijkste wat ik me kan voorstellen. Ik heb meer met klassieke muziek.” 
F: “Ook met confrontaties gaan we anders om: Roel kan erin blijven hangen, ik los ruzie liever op met een geintje. Ik ben erin opgevoed, heb er een hekel aan en wil het niet meer in mijn leven hebben; daar ben ik heel resoluut in.” 
R: “Iets wat Fred ook weleens lastig vindt, is dat ik door mijn verleden soms de neiging heb mezelf weg te cijferen, de ander belangrijker te maken.” 
F: “Ik krijg vaak niet eens de kans iets te doen in het huishouden, al hoor je mij daar niet over klagen. Toen Roel voor het eerst bij me bleef slapen, maakte hij ons ontbijtje klaar. Ik waarschuwde hem toen al: pas op hoor, ik wen snel!”  

opa & opa

R: “Mijn ex-vrouw spreek ik niet meer, maar de band met mijn dochters en kleindochters is heel sterk. Ik merkte al snel dat Fred ook een klik met hen had, dat vond ik zo bijzonder.”
F: “Ik zei Roel dat ik hem in een bepaald opzicht benijdde, omdat hij in ieder geval zijn dochters had, mocht ik eerder dan hij overlijden.”
R: “Ik vertelde dat aan een van mijn dochters. ‘Doe niet zo raar, Pap,’ reageerde ze, ‘Fred is voor ons even belangrijk als jij.’ Mijn dochters zijn ook de zijne geworden, net als mijn kleindochters.” 
F: “Dat hun opa’s een koppeltje vormen, is voor hen nooit een punt geweest.” 
R: “Op een gegeven moment gaf een van hen zelfs een spreekbeurt over homoseksualiteit. Daarbij vroeg ze ons om hulp, bij de bronvermelding stond: Wikipedia, internet, Opa en Opa.” 

pijnlijk herkenbaar

R: “Onlangs heb ik mijn levensverhaal opgetekend onder de titel Eigen Aardigheden. Het ligt nu in de boekhandel en daar ben ik erg trots op.”
F: “Ik moest af en toe stevig janken toen ik het las, zo herkenbaar was het. Net als Roel heb ik met mijn ouders nooit een normaal gesprek kunnen voeren over mijn homoseksualiteit.”
R: “Ik heb lang getwijfeld of ik alles moest delen. Onder meer omdat ik mijn dochters niet wilde confronteren met de extra pijn van hun moeder, maar door de enthousiaste reacties van dierbaren die ik het liet lezen ben ik er toch voor gegaan. Aan de reacties die ik krijg, vaak van mannen en vrouwen die ik helemaal niet ken, merk ik dat ik er goed aan heb gedaan. Door mijn weg naar zelfacceptatie te delen, kom ik tegemoet aan een behoefte.”

Roels levensverhaal Eigen Aardigheden is nu te bestellen via Bol.com.