Tussen kunst en kink: naar deze queer films kijken we uit dit jaar

Van psychoseksueel drama tot zoete highschoolromantiek en van persoonlijke geschiedenissen tot een glitterende zenuwinzinking. De queer filmladder voor 2026 is verrassend veelzijdig.

Ooit vormden lhbtqia+-verhalen een klein hoekje van het filmlandschap. Tegenwoordig duiken onze verhalen steeds vaker op in films die ook de grote zalen weten te bereiken, en vervolgens doorstromen naar de bekende streamingplatforms. Een harde keuze tussen niche en mainstream, romantiek en coming-out, luchtig en politiek wordt steeds minder vaak gemaakt, en dat levert een verrassend veelzijdige waaier aan verhalen op.

pillion - kink met een hartslag 

Als één film laat zien hoe breed queer cinema inmiddels is geworden, dan is het Pillion. In dit kinky liefdesverhaal volgen we de verlegen verkeersagent Colin (Harry Melling, Dudley Dursley uit de Harry Potter-films), die verstrikt raakt in de wereld van de dominante biker Ray (Alexander Skarsgård). Samen verkennen zij een opwindende relatie vol sadomasochistisch verlangen. Regisseur Harry Lighton gebruikt kinks en bdsm in zijn zelfgeschreven filmdebuut niet als gimmick om te shockeren. Liever verkent hij wie in een spel van macht en overgave nu eigenlijk de regels bepaalt, en wanneer vrijheid begint aan te voelen als een nieuw soort kooi. Deze met prijzen overladen film is vanaf 26 maart te zien in de bioscoop.

the history of sound - zacht, maar hartverscheurend

In The History of Sound spelen Paul Mescal (All of Us Strangers) en Josh O’Connor (God’s Own Country) twee mannen die elkaar in 1917 ontmoeten aan het conservatorium van Boston. Ze delen een gemeenschappelijke liefde voor volksmuziek en in de jaren na hun studietijd ontstaat een band die uitmondt in een dramatische liefdesaffaire. Regisseur Oliver Hermanus maakte eerder films met sterke gay verhaallijnen, waaronder Moffie (2019) en Skoonheid (2011). Het is veelzeggend voor het huidige filmklimaat dat dit verhaal wereldwijd wordt uitgebracht door een grote distributeur als Universal Pictures. De film draait vanaf 2 april in de bioscoop, maar is eind januari al te zien op het International Film Festival Rotterdam.

mother mary - pop als pantser

Pop-melodrama Mother Mary van regisseur David Lowery voelt als een glitterende zenuwinzinking in slow motion. Anne Hathaway speelt wereldster Mother Mary die op de drempel van haar comeback contact zoekt met haar oude vriendin en voormalig kostuumontwerper Sam (Michaela Coel), de persoon die haar ooit hielp zichzelf uit te vinden. Wat volgt is een film over de vraag wat er gebeurt als je imago een strak korset wordt – en iemand van vroeger precies weet waar de sluiting zit. De psychoseksuele dynamiek tussen de twee vrouwen wordt versterkt door het acteerwerk en de muziek van de Britse artiest FKA twigs. Mother Mary is vanaf 16 april te zien.

peter hujar’s day - intieme tijdcapsule

Voor wie spanning zoekt in blikken, pauzes en onafgemaakte zinnen is Peter Hujar’s Day de traktatie van 2026. Regisseur Ira Sachs, die queer verlangen eerder invoelbaar maakte in films als Passages en Love is Strange, kiest niet voor een klassieke biopic. Hij reconstrueert een middag in december 1974, waarop fotograaf Peter Hujar (Ben Whishaw) en schrijver Linda Rosenkrantz (Rebecca Hall) een gesprek voeren in haar New Yorkse appartement met een bandrecorder op tafel. De film is gebaseerd op een bestaande opname en speelt zich bijna volledig af in de intieme setting van die ene ruimte. Het queer karakter zit niet in plottwists of coming-outscènes, maar in de sfeer: in hoe Hujar – een prominent in de New Yorkse kunst- en gayscene – zijn dag beschrijft en daarmee een wereld oproept van kunstenaars, vrienden en geliefden in een stad vol belofte en onzekerheid. Zo wordt queer geschiedenis voelbaar, maar niet uitleggerig of nostalgisch. Deze bijzondere en veelgeprezen film verschijnt later dit jaar in de Nederlandse bioscopen.

heartstopper: forever - einde van een era

Netflix sluit de geliefde serie Heartstopper dit jaar af met de speelfilm Heartstopper: Forever. Zo komt er een eind aan de middelbareschooltijd en aan het coming-of-ageverhaal van Nick (Kit Connor) en Charlie (Joe Locke). De culturele en maatschappelijke impact van de Heartstopper-franchise was de afgelopen jaren onmiskenbaar. Regisseur Wash Westmoreland, eerder verantwoordelijk voor het verplettend mooie Still Alice met Julianne Moore, zal hier ongetwijfeld een waardig en gevoelig slot aan geven. De film verschijnt ergens dit jaar op Netflix.