Stéphane Roozen over Girl Talk, zijn boek over meidengroepen: “De Dolly Dots zijn inmiddels cultureel erfgoed geworden”

De meeste mensen kennen de Dolly Dots nog wel, Luv’ of Mai Tai. Maar Risqué en The Boombox? Ze komen allemaal voorbij in Girl Talk, een nieuw naslagwerk over alle meidengroepen die Nederland gekend heeft. Auteur Stéphane Roozen vertelt aan Winq over zijn boek. “De ene dag zat ik te lunchen bij Laura Fygi thuis, de volgende ochtend stond ik in een paardenstal met Anita van de Dolly Dots te ouwehoeren.”

Girl Talk is een boek waarin Stephane Roozen zo’n beetje alle meidengroepen van Nederland bespreekt, op één na… Wat daarvan de reden was, lees je verderop in dit interview met Winq.

historisch naslagwerk

Roozen noemt zijn boek een historisch naslagwerk voor iedere muziekliefhebber. Girl Talk gaat een stuk verder dan alleen beschrijvingen van de verschillende meidengroepen die Nederland gekend heeft. Roozen sprak met alle meiden van weleer, oftewel de dames van vandaag de dag. Hij sprak met managers, platenproducers en de fans.

Onder die fans zitten bovendien tal van bekende namen. In Girl Talk komen Berget Lewis, Hans Klok, Richard Groenendijk, Raymi Sambo en Tineke Schouten aan het woord, stuk voor stuk meidengroepenfans. Aan Winq vertelt Roozen over de totstandkoming van zijn boek, zijn eigen favoriete meidengroepen en zijn andere toekomstplannen. Zo maakt hij nu al bekend dat er ook een documentaire in de maak is naar aanleiding van het boek dat begin oktober is verschenen. En óók een nieuwe meidengroep. Maar daarover later meer.

Kun je om te beginnen wat over jezelf vertellen, hoe ben je begonnen met schrijven?

“Ik heb jarenlang als schrijver voor weekbladen gewerkt en hier en daar ook als ghostwriter. Ik ben geboren in Dordrecht en woon in Spanje. Als ik in Nederland ben voor mijn werk, dan verblijf ik in Amsterdam. Als kind wilde ik columnist worden. Ik was gefascineerd door de verhalen van Nathalie Woods, Mathilde Willink of Sylvia de Leur. Levensverhalen. Waargebeurde verhalen. Daarover schrijf ik onder andere in mijn volgende boek Lulletje Ro(o)zenwater dat eind november in de winkels moet liggen. Een heel leuk en vrolijk schrijven. 

In 2025 kwam mijn eerste boek in Nederland uit: 330 minuten. Dit boek gaat over de gijzeling in de Apple-store op het Leidseplein in Amsterdam. Op hetzelfde moment kwam er een film over hetzelfde onderwerp uit op Netflix, waardoor het boek extra aandacht kreeg. Het heeft deuren voor me geopend.”

Hoe ben je op het idee gekomen om het meidengroepenboek te schrijven?

“Ik kende een aantal van de meiden goed. Ze hadden altijd leuke verhalen. Interessante verhalen. Ik wist dat die verhalen gebundeld moesten worden, omdat een groot deel van de meidengroepen slechts een blauwe maandag in the picture stonden. Niet interessant genoeg voor een eigen boek, om het oneerbiedig te zeggen. Toch hebben ook deze groepen de meest geweldige dingen meegemaakt. Die verhalen te bundelen, was de enige manier om echt alle meidengroepen een kans te geven. In het boek komen daarom naast de grote namen ook de wat minder bekende namen voor.”

Heb je zelf een favoriete meidengroep?

“De meest gestelde vraag van de afgelopen weken. Maywood staat erg hoog aangegeven. Tijdloos. Erg professioneel, en dan heb ik het niet over het geijkte ‘Late at Night’ of ‘Rio’. Beste mensen van de radio: draai eens een ander Maywood -stuk. Ik denk aan ‘Standing in the Twilight’ of ‘Lonely Nights’. Babe was mijn favoriete meidengroep toen ik een jong jochie was. Dat begon met ‘I’m a Rock Machine’ in 1981. De Dolly Dots zijn inmiddels cultureel erfgoed geworden. Mai Tai was de groep die iedereen goed vond. Risqué zie ik als de underdog van het meidengroepenwereldje. Slechts acht liedjes namen ze op. Een voor een muzikale pareltjes. The Revellettes met Manuela Kemp hadden een aantal geweldige singles, erg internationaal klinkend. Ik heb nog de kans gekregen om met haar te praten. Wat een tragisch verhaal. In en in triest. Manuela is het bewijs dat het leven voor ons allemaal aan een zijden draadje hangt. Het kan zomaar ineens over zijn.”

Veel gays voelen zich aangetrokken tot de meidengroepen. Hoe komt dat?

“De glamour? Ik weet het eigenlijk niet. Het gaat vanzelfsprekend niet voor iedereen op. Er zijn ook hardrocknichten en smartlapnichten. Waarom hielden we van Vanessa en Patricia Paay en niet van de Golden Earring of Powerplay? Ik zou het echt niet weten. Ik heb het wel vaak geprobeerd te analyseren, maar kwam telkens weer van een koude kermis thuis. De vrolijkheid misschien. Het toegankelijke? Ik denk dat het hem daarin zit, want als een meidengroep zichzelf te serieus nam, dan merkten ze dat aan de platenverkoop. De doorsnee fan haakte dan automatisch af. Een ‘My Number One’ van Luv’, een onwijs goed nummer, maar wel een twaalf in een dozijn nummer, wist op nummer 5 terecht te komen, terwijl dat een wereldproductie als ‘The Last Song’ van Luv’ nog niet eens de Tipparade behaalde. Niet commercieel genoeg. Daarom denk ik dat het toegankelijke, het herkenbare, een grote rol speelt. Daar vallen de liedjes die op de Foute Top 50 - daar waren ooit cd’s van - ook onder. Fout voor wie? Voor ons niet. Fout voor de standaard persoon. Dat zijn over het algemeen de mensen die er niet voor uit durven komen dat ze bepaalde muziek leuk vinden. Tot het moment dat ze te diep in het glaasje kijken en ineens de tekst van ‘Hela-Di-Ladi-Lo’ van a-tot-z meebrullen. Wij zijn eerlijk over onze muziekkeuze, ook al worden we daar op aangekeken. Zelfs na drie Tinto’s de Verano ken ik de tekst van ‘Sunday, Bloody Sunday’ niet. Hou op.”

Hoe ben je met de meiden in contact gekomen?

“De meiden die tot mijn vriendenkring behoorden, heb ik gewoon opgebeld. Marga Bult was de allereerste. Wat vind je van het idee, vroeg ik aan haar. Ze vond het geweldig. Via Marga kwam ik bij Margot en Rita van Babe terecht. Die stonden ook voor het idee open. De andere meiden heb ik via via benaderd of simpelweg via social media opgezocht. Iedereen reageerde enthousiast. De Dots waren wat moeilijker benaderbaar.” 

Heb je een paar leuke anekdotes?

“Ik heb twee maanden in een hotel gewoond in Amsterdam. Van daaruit heb ik een rondje Nederland gedaan. De ene dag zat ik te lunchen bij Laura Fygi thuis in Hollandsche Rading en de andere dag pakte ik de trein naar Leiden om Gemma van Eck te ontmoeten. Via ‘s-Hertogenbosch, waar ik de drie Babe-meiden ontmoette, ging ik naar Rotterdam voor een mooi gesprek met John van Katwijk. De volgende ochtend stond ik in een paardenstal met Anita van de Dolly Dots te ouwehoeren.” 

Was het moeilijk om de meiden te achterhalen? 

“De wat oudere dames waren moeilijk te vinden. Vooral omdat ze volledig uit de picture zijn verdwenen. Soms hebben ze ook geen socials. De getrouwde dames dragen een andere achternaam, waardoor de zoektocht nog lastiger werd. Al met al is het veel speurwerk geweest. Wat me ook verbaasde was dat de dames onderling bijna nooit meer contact met elkaar hadden.” 

Heb je er vrienden aan overgehouden? 

“Ik heb er zeker wat vrienden aan overgehouden. Mensen met wie ik als ik in Nederland ben wat gaan drinken. Dat gaat niet alleen voor de meiden op. De man die aan de wieg van Luv’ stond, Han Meijer, zie ik als een vriend. Hij woont inmiddels aan de andere kant van de wereld.” 

Waren er meiden die moeilijk deden?

“Petra Berger van Chess wilde niet meewerken, zij was eigenlijk de enige. Haar zus daarentegen wel. Ook was er een, ik noem geen namen, die tijdens ons gesprek vroeg of ik homo ben. Toen ik dat beaamde, was het einde gesprek. Jammer. Ik heb de vragenlijst toen uitgeprint en per post opgestuurd. Nooit meer iets van gehoord. Ik zal nooit een naam noemen, maar het antwoord ligt in een groep die niet in het boek voorkomt. Een naam die duidelijk in het boek thuishoort.” 

Wat voegen de gesprekken met de managers en de producers toe?

“De managers en de producers dragen hun eigen verhalen aan. Zo’n meidengroep begint altijd bij iemand die met het idee komt aanzetten. Het is hun concept. De voorbereidingen. Er komt veel bij kijken om zo’n meidengroep op poten te zetten. Daar vertellen ze over. Ook de fotografen komen aan het woord. Die hebben ook weer de leukste verhalen. Want hoeveel tijd en energie denk je dat het kost om vijf of zes meiden mooi en fruitig in beeld te brengen?” 

Je sprak ook met mensen als Berget Lewis en Hans Klok, waarom?

“Ze zijn fans. Berget is fan van Mai Tai. Daar steekt een prachtig verhaal achter. Richard is fan van de Dolly Dots. Ook hij heeft een leuk verhaal. Vergeet niet dat ze allemaal kind waren toen deze groepen aan de top stonden. Hans Klok was fan van het fenomeen. Hij is vandaag de dag ook vrienden van enkele van zijn jeugdidolen. Het is heel leuk om te zien hoe deze ‘fans’ over hun idolen vertellen. Graag had ik met Fred van Leer gesproken. Hij is fan van Maywood, maar hij wilde geen gesprek aangaan.” 

Ben je trots op het eindresultaat?

“Ik ben trots dat deze dames voorgoed gebundeld zijn in een prachtig naslagwerk. Het was geen makkelijke weg, maar het was de ‘bumpy road’ waard. Ja, ik ben tevreden.” 

Wat kunnen we in de nabije toekomst van je verwachten?

“Vooralsnog blijft het meidengroepen-gebeuren me nog even achtervolgen. In november beginnen we met de voorbereidingen van een documentaire. Dit heeft het boek teweeggebracht. Ook ben ik samen met een aantal succesvolle producers bezig een splinternieuwe meidengroep op te richten. Van dichtbij maak ik nu mee hoe lastig het is om de puzzel compleet te krijgen. De liedjes liggen al klaar. Echt heel goed. Heel hedendaags. Pop met een duidelijk vleugje soul. De types moeten passen, de stemmen moeten matchen.

In de lente van 2027 komt het langverwachte boek Cayetano uit. Ik zeg langverwacht omdat er een aantal jaren geleden al wat hoofdstukken gepubliceerd zijn in een krant, waardoor het verhaal al een soort aanhang heeft. Cayetano, de persoon, heeft fans. Het gaat over een man van in de tachtig die vertelt over de jaren waarin het als homoseksuele man een hel was om onder het regime van Franco in Spanje te leven. Een heel indrukwekkend relaas met hier en daar een gulle lach, maar vooral met een bittere traan.” 

Laatste vraag: hoe ziet je Meidengroepen Liedjes Top 10 eruit? 

1 . Maywood - ‘Standing In The Twilight’

2 . Babe - ‘I'm A Rock Machine’

3 . Dolly Dots - ‘S.T.O.P.’

4 . Snoopy - ‘It's All In The Bible’

5 . Frizzle Sizzle - ‘Second Chance’

6 . Risqué - ‘Go For It!’

7 . The Revellettes - ‘The Only One’

8 . Mai Tai - ‘History’

9 . Luv' - ‘Welcome To My Party’

10 . Centerfold - ‘Play The Game’

meer informatie

Girl Talk verschijnt op 23 oktober 2026 en is een uitgave van Just Publishers. De officiële boekpresentatie is op 26 oktober. Het boek is verkrijgbaar via alle reguliere kanalen, onder meer bij Bruna.