Tammie vertelt over haar zoektocht naar de liefde als trans vrouw: “Van die paar schreeuwers aan de zijlijn trek ik me niet zoveel aan”

Documentairemaker Lize Korpershoek volgt in de documentaire Tammie zoekt een vriendje het persoonlijke verhaal van haar goede vriendin Tammie. Tammie, een jonge trans vrouw, verlangt naar liefde en een ‘gewoon’ leven in een wereld waarin dat niet altijd vanzelfsprekend lijkt. Aan Winq vertelt Tammie erover: “Wanneer ik op een date ga met een man, weet ik niet wat hij heeft meegekregen over transgender vrouwen.”

In een tijd dat anti-trans sentimenten toenemen en positieve representaties van trans levens zeldzaam blijven, vraagt Tammie zich af of een toekomst met liefde, stabiliteit en misschien zelfs een gezin ook voor haar is weggelegd. In haar zoektocht gaat ze in gesprek met andere vrouwen over vriendjes, relaties en haar toekomst. Ze ontmoet vrouwen die levens leiden die zij zich nauwelijks durfde voor te stellen: een liefdevolle relatie, een gezin, of juist geluk buiten romantische liefde om.

waarom lijkt het zo ingewikkeld? 

Terwijl ze zich spiegelt aan hun verhalen, wordt ze geconfronteerd met haar eigen overtuigingen en angsten over liefde en zichtbaarheid. Waarom lijkt daten voor haar zo ingewikkeld? Op zoek naar een vriendje, ontstaat er langzaam ruimte voor een nieuw perspectief op liefde en haar eigen mogelijkheden. Dit is waarover de documentaire Tammie zoekt een vriendje gaat. Te zien is hoe ze een podcast maakt waarin ze onderzoekt hoe zij een vriendje krijgt. Aan Winq vertelt Tammie over het hoe en waarom van de documentaire, en over hoe haar zoektocht naar de liefde tot nu toe verloopt.

Je verlangt naar liefde en een ‘gewoon’ leven. Wat betekent een ‘gewoon’ leven voor jou, en wanneer ben je gaan twijfelen of dat voor jou mogelijk zou zijn?

“Het hebben van een 'gewoon' leven, betekent voor mij huisje-boompje-beestje. Dat klinkt ontzettend oubollig. Maar voor veel transgender vrouwen is het hebben van een jaren 80 huwelijk misschien al emancipatie. Uit cijfers van Movisie blijkt dat slechts 46 procent van de Nederlanders met een transgender persoon zou daten. Ik heb tot mijn 25^e überhaupt nooit geweten dat ik als transgender vrouw ook relaties kan en mag hebben. Aan de andere kant denk ik wel eens van mezelf: preutse doos! Er is veel meer in het leven dan naar een doorzonwoning verkassen met een of andere vent. Zeker in de podcast kwamen alternatieve vormen van liefde naar voren, zoals polyamorie of alleen nog met mensen daten die op jou lijken.”

Je vraagt je af waarom daten zo ingewikkeld lijkt. Welke ervaringen of angsten spelen daarin volgens jou de grootste rol?

“Wie de televisie aanzet, wordt overspoeld met negatieve berichtgeving over transgender vrouwen. Denk bijvoorbeeld aan de jeugdfilm Ace Ventura: Pet Detective, waarin de antagonist (een transgender vrouw) opeens 'ontmaskerd' werd als een man die zich voordeed als vrouw. Waarna de held van het verhaal, kotsend boven de wc hing omdat ze intiem waren geweest. Wanneer ik op een date ga met een man, want helaas val ik op mannen, weet ik niet wat hij heeft meegekregen over transgender vrouwen. Dat is altijd een gok. Je weet niet wie je voor je hebt. Misschien heeft hij wel films gekeken met anti-trans weergaves, en walgt hij van transgender vrouwen.”

In de documentaire ontmoet je vrouwen met verschillende vormen van geluk: met een relatie, een gezin, of juist zonder romantische liefde. Wat hebben die gesprekken veranderd in hoe jij naar je eigen toekomst kijkt?

“Ik heb gezien dat het mogelijk is. Als transgender vrouw kun je schijnbaar ook moeder worden. Fantastisch! Persoonlijk zou ik liever een labradoodle nemen dan een kind, maar dan is dat in ieder geval een bewuste keuze.”

Hoe beïnvloeden de toenemende anti-trans sentimenten en de manier waarop trans mensen worden afgebeeld jouw gevoel van veiligheid, zichtbaarheid en hoop op liefde?

“Van die paar schreeuwers aan de zijlijn trek ik me niet zoveel aan. Negen op de tien Nederlanders zegt namelijk nog steeds positief of neutraal tegenover trans mensen te staan. Ik heb meer problemen met de gemiddelde D66-stemmer die zegt: ik 'accepteer' jou, maar ik val gewoon niet op transgenders (zijn woorden). Want als je met hem een gesprek over vooroordelen begint krijg je meteen: maar ik accepteer jou toch. Je kan je iets bij deze dynamiek voorstellen. Daar zit echt venijn in. In Nederland kun je jezelf ruimdenkend wanen, en tegelijkertijd 'niet op transgender mensen vallen'. Nou, ik kan je vertellen: wij komen ook in allerlei soorten en maten. Trans zijn is niet een type. Geef mij maar liever een trucker van het platteland, die zich niet in allerlei semantische bochten wringt om zijn eigen transfobie te ontkennen.”

Als je terugkijkt op de zoektocht die je in de documentaire maakt: wat hoop je dat mensen begrijpen over jou, maar misschien ook over liefde en het leven van trans vrouwen in het algemeen?

“Ik hoop vooral dat het grote publiek mijn perspectief, van een (enigszins) witte transgender vrouw uit de middenklasse, niet veralgemeniseert met 'de transgender ervaring'. Ik hoop vooral dat dit een uitnodiging is aan de publieke omroep om meer geld te geven aan transgender makers en presentatoren om hun verhalen te gaan maken, zowel fictie als non-fictie. Als ik terugblik op wat ik geleerd heb van mijn zoektocht naar liefde... Weet je, ik heb inmiddels een vriend gehad en het was de meest verschrikkelijke ervaring ooit. Ik begrijp wel dat vrouwen zeven jaar korter leven in een heterorelatie. Mijn boodschap: blijf single en vermijd cisgender heteromannen!”

30 juli op tv 

Tammie zoekt een vriendje is een idee van Tammie en Lize Korpershoek. De documentaire is gemaakt door BNNVARA in coproductie met Frenkie Media. De film is geproduceerd door Anne van der Ven. Tammie zoekt een vriendje is op 30 juli om 22:30 uur te zien bij BNNVARA op NPO3.