Megan: “Tijdens Pride voel ik dat ik niet alleen ben”

Zonder vrijwilligers geen Pride, daarom portretteren we in deze serie de mensen die het evenement mogelijk maken. Megan (29, zij/haar) organiseert de Youth Pride-boot en wil queer jongeren dezelfde veiligheid geven die zij zelf altijd heeft gehad.

“Ik kende iemand die al in de commissie van Youth Pride zat. Toen zei ik: ik wil wel helpen, ik denk dat ik een leuke aanvulling kan zijn. Ik wil heel graag mensen, vooral jongeren, een plek en veiligheid kunnen geven. Dat heb ik zelf altijd gehad en ik dacht: misschien kan ik hieraan bijdragen.

Tijdens Pride ben ik vooral heel druk met de boot van Youth Pride: ik overleg met de bootbouwer, houd me bezig met de deelnemers en zorg dat alles goed verloopt. Daarnaast programmeren we een dragcompetitie in Pride Park, dus er is altijd wel iets dat mijn aandacht vraagt. Het eerste jaar was ik aan het eind helemaal op. Dat moment waarop je op de boot staat en onder het bruggetje bij de OBA door komt en de hele gracht ineens vol mensen staat, dat weet je van tevoren gewoon niet. Het is best veel.

Wat het me oplevert, maakt alles de moeite waard. Een gevoel van veiligheid. Van erbij horen. Het gevoel dat je er mag zijn. Het grootste deel van het jaar leef ik in een best heteronormatieve wereld. Tijdens Pride verschuift dat. Dan kan ik gewoon denken aan trouwen met mijn vriendin en voelt dat volkomen normaal. Ik ben niet de uitzondering. Dat gevoel van community, dat je er niet alleen in staat, dat is wat me elk jaar weer terugbrengt.”

Dit artikel verscheen eerder in het officiële WorldPride Magazine dat Winq maakte in opdracht van Pride Amsterdam. Het volledige Engelstalige magazine is te lezen via pride.amsterdam/worldpride/magazine/