Sharvin Ramjan: “Ik wil met Queer & the City echt aan onze gemeenschap bouwen”

Sharvin Ramjan was een van de presentatoren van de Winq Awards. Als schrijver, presentator en oprichter van Queer & the City zet hij zich in voor meer inhoudelijke gesprekken binnen de queer gemeenschap. Met zijn initiatief organiseert hij in Rotterdam bijeenkomsten over onder meer migratie, identiteit en subculturen, waarbij ontmoeting en dialoog centraal staan.

Vorige week donderdag, 24 september, werden de Winq Awards uitgereikt. De presentatie was dit jaar in handen van een kleurrijk duo: Annefleur Schipper van De Lesbische Liga en Sharvin Ramjan. We spraken hem over zijn ervaringen op het podium, zijn werk als schrijver en de ambities van Queer & the City. Over Queer & the City vertelt hij honderduit, maar eerst willen we weten hoe hij zijn eerste Winq Awards heeft ervaren, vanaf het podium bovendien.

Vertel eens, hoe heb je de Winq Awards beleefd?

“Ik vond het geweldig om mee te maken. Heel eerlijk gezegd was ik nog nooit bij de Winq Awards geweest, en zelfs nog nooit in de grote zaal van de Stadsschouwburg Amsterdam. Het was dus heel bijzonder om daar nu in vol ornaat op het podium te staan.

Tegelijkertijd was het een pittige week. Eerder was naar buiten gekomen dat de acceptatie van lhbtiqa+-personen achteruitgaat. In Turkije waren talloze mensen opgepakt en waren queer organisaties binnengevallen. Daarbovenop scandeerden extreemrechtse groepen op het Haagse Malieveld ‘Homo's wegwezen’. Het werd de queer gemeenschap weer duidelijk gemaakt dat we niet overal welkom zijn. Om dan op een podium te staan met zoveel queer personen die iets betekenen voor de gemeenschap en door die gemeenschap en haar allies worden gezien en erkend als waardevol, vond ik heel hartverwarmend.

De Winq Awards vallen toevallig vaak samen met Rotterdam Pride, waarvoor ik ambassadeur en programmeur ben, en mijn eigen podcast maak. Deze keer kwam het gelukkig goed uit en had ik tijd. Als het me lukt ga ik volgend jaar zeker weer. Ik vind het bovendien belangrijk dat zoiets überhaupt bestaat.”

Je bent niet alleen presentator, maar ook schrijver. Welke onderwerpen liggen je na aan het hart?

“Ik schrijf vaak over queer gerelateerde onderwerpen. Zo schreef ik over het werk van kunstenaar Isaac Julien, naar aanleiding van zijn tentoonstelling What Freedom Is to Me in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Dat ging over de manier waarop kunst ons anders naar de wereld kan laten kijken. Een ander essay ging over de Griekse oudheid en cruisen. In het oude Griekenland waren er ontmoetingsplaatsen waar mannen elkaar ontmoetten, zonder dat die ontmoetingen noodzakelijkerwijs seksueel waren. Tegenwoordig zijn zulke ontmoetingen veel sterker verbonden met seksualiteit, digitalisering en kapitalisme, bijvoorbeeld via apps als Grindr. Hoe verhouden we ons daartoe? Dat zijn de vragen die ik interessant vind.

Eind 2025 verscheen mijn eerste essaybundel, Nooit genoeg, die ik schreef voor Studium Generale in Gent. Dat was een bijzonder project, waarin ik drie essays schreef over werk, liefde en vriendschap vanuit een queer perspectief.

Het ging om een onderwijsprogramma waaraan verschillende instellingen deelnamen, waaronder een hogeschool, een universiteit, een kunstacademie en een conservatorium.

Elk studiejaar staat een bepaald thema centraal. In dit geval was dat Grenzen. Dat konden landsgrenzen zijn, maar ook emotionele of fysieke grenzen. De vraag was hoe je die grenzen vanuit een queer perspectief kunt bevragen en hoe je je daartoe verhoudt in een heteronormatieve wereld.

Elk essay telt ongeveer vijfduizend woorden. Het is een kleine en toegankelijke publicatie geworden, maar desalniettemin een heel bijzonder project.”

Hoe ben je op het idee gekomen voor Queer & the City?

“Het idee is voortgekomen uit verschillende observaties. In Rotterdam gebeurt op het gebied van lhbtiqa+-emancipatie inhoudelijk gezien relatief weinig. Wat er wel gebeurt, is vaak versnipperd. In de culturele sector is queer zijn regelmatig zichtbaar, maar dan vooral binnen de nachtcultuur.

Vroeger organiseerde Rotterdam Pride bijvoorbeeld conferenties, zoals je dat ook bij andere grote Prides ziet. Die zijn helaas door bezuinigingen gestopt. Ik wilde daar graag iets tegenover zetten en als organisator meer ruimte creëren voor inhoudelijke gesprekken.

Daarnaast komt het idee voort uit een gevoel van gemeenschap en verantwoordelijkheid. Iedereen heeft het voortdurend over de community, maar wat betekent dat eigenlijk? Wat verstaan we onder gemeenschap, en hoe bouw je die op? Dat zijn vragen die ik tijdens de avonden van Queer & the City wil onderzoeken.

Ik word weleens Rupsje Nooitgenoeg genoemd, omdat ik altijd meer wil en steeds nieuwe ideeën heb. Dat herken ik wel. Ik wil mensen met elkaar in contact brengen die elkaar zonder een doelgericht programma misschien nooit zouden ontmoeten.

Voor de financiering heb ik ook gesprekken gevoerd met de gemeente Rotterdam, onder meer over speciale regelingen. Queer & the City wordt inmiddels financieel ondersteund door de gemeente.”

Minstens zo belangrijk, wat is Queer & the City precies?

“Ik wil dat Queer & the City uiteindelijk uitgroeit tot een platform voor queer stemmen. Het is meer dan alleen een panel of een praatprogramma. Ik geloof dat queer personen op een andere manier naar de wereld kunnen kijken. Ze stellen kritische vragen en onderzoeken waarom dingen zijn zoals ze zijn. Ik houd niet van de redenering dat iets nu eenmaal altijd op een bepaalde manier is gedaan. Waarom zou je het niet kunnen veranderen?

Op dit moment bestaat Queer & the City uit kleinschalige avonden met een panel rond een specifiek onderwerp, gevolgd door een sociale ontmoeting met een drankje. Daarnaast organiseer ik community dinners, waar mensen op een informele manier met andere queer personen in contact kunnen komen rondom een specifiek thema. Je kunt me een bericht sturen om mee te eten; als er nog plek is, ben je welkom. Gratis en voor niets.

Tijdens de lancering op 25 september gebeurde iets wat precies laat zien waarom ik dit zo belangrijk vind. Er was een jongen uit Griekenland die op de kunstacademie fotografie studeert. Hij kwam alleen naar de lancering. Ik vroeg of hij het leuk vond of ik hem aan andere mensen zou voorstellen. Hij is de hele avond gebleven en heeft contacten uitgewisseld. Daar krijg ik echt een warm gevoel van.

Ik ben ook al bezig met nieuwe samenwerkingen. De eerste staat in de startblokken: samen met Queer Cinema gaan we de nieuwste film ‘Club Kid’ van Jordan Firstman vertonen.

Uiteindelijk moet Queer & the City een vrijplaats zijn waar we normatieve gedragingen kunnen bevragen en samen kunnen fantaseren over een betere wereld en toekomst.”

Voor wie is Queer & the City bedoeld?

“De belangrijkste focus ligt op queer personen, maar het is absoluut niet de bedoeling dat Queer & the City uitsluitend voor hen toegankelijk is. Ook allies zijn welkom, en ik vind het belangrijk dat zij zich aansluiten. De emancipatie van queer personen is namelijk niet alleen hun eigen verantwoordelijkheid. Juist mensen die niet zelf tot de gemeenschap behoren, hebben een rol te spelen bij het aanspreken van degenen die discrimineren en uitsluiten.

Iedereen die een dialoog wil aangaan, is welkom. Ook als het gesprek schuurt of als we het niet met elkaar eens zijn. Dat hoort er wat mij betreft bij.

Bovendien hoeft niet ieder onderwerp uitsluitend over queer zijn te gaan. De eerstvolgende editie op 9 oktober heeft bijvoorbeeld als thema ‘Exploring multicultural and migrant identities within the queer community’. Dat thema hoeft niet per se vanuit een queer perspectief benaderd te worden. We zien dat extreemrechtse politiek niet alleen queer personen als zondebok aanwijst, maar ook mensen van kleur. Dat roept de vraag op hoe we ons met elkaar kunnen verbinden en hoe we als gemeenschap solidair kunnen zijn.”

Kun je enkele highlights uit het programma toelichten?

“Ik vind het lastig om afzonderlijke highlights te benoemen, omdat alle onderwerpen even belangrijk zijn. Wat ik wel bijzonder vind, is dat we iedere avond ook ruimte maken voor een performance. Iemand vertaalt het thema dan op een artistieke manier, bijvoorbeeld door middel van dans of zang. Dat kan allerlei vormen aannemen.

Zo'n performance biedt ruimte voor reflectie en laat zien dat je een onderwerp ook op een andere manier kunt benaderen dan met woorden alleen. Kunst kan je op een andere manier over een thema laten nadenken en nieuwe perspectieven openen.

Op 27 november staat een editie over seksuele gezondheid en hiv gepland, onder andere met Jennifer Hopelezz. Man tot Man is daarbij een partner. Ook het Expertisecentrum Seksualiteit, Sekswerk en Mensenhandel van Humanitas is betrokken.

Voor toekomstige edities ben ik daarnaast met verschillende mensen en organisaties in gesprek. Zo is stylist, fotograaf en regisseur Jean Paul Paula te gast, net als Winq Award-winnaar Dora Melkonyan van het T-huis en Jordy Jansen, ook bekend als Jordy Bodega Alpha Omega, een (vogue-)danser uit de Rotterdamse ballroomscene.

Ik wil niet dat mensen mijn programma's verlaten met alleen maar een somber gevoel over de staat van de wereld. Ja, de wereld staat in brand, maar er is ook veel om te vieren. Door performances toe te voegen, ontstaat er ruimte voor verbeeldingskracht en kunnen we ontdekken wat een onderwerp of thema nog meer kan betekenen.”

Tot slot: wat wil je bereiken met Queer & the City?

“Queer & the City richt zich specifiek op thema's die binnen de gemeenschap leven, maar waarover nog niet genoeg wordt gesproken. Ik wil de ruimte creëren en faciliteren waarin we die onderwerpen met elkaar kunnen bespreken. Alleen door oprecht en eerlijk met elkaar in dialoog te gaan, kunnen we daadwerkelijk een gemeenschap worden.

Neem bijvoorbeeld de editie over fetisj, kink en subculturen, waaronder ballroom, op 6 november. Bij grote Pride-evenementen, zoals Amsterdam Pride, krijgen vooral de meer mainstream groepen van de queer gemeenschap veel zichtbaarheid. De fetisj- en leerscene heeft echter een lange geschiedenis van emancipatie en strijd voor vrijheid en acceptatie. Toch wordt die scene tegenwoordig nogal eens gezien als iets aan de rand van een groter geheel.

Ik wil juist laten zien dat ook deze groepen en subculturen van grote waarde zijn voor de gemeenschap. Nederland heeft internationaal een geschiedenis van acceptatie en tolerantie van homoseksualiteit, en de leerscene is hier groot geworden. Maar hoeveel mensen kennen die geschiedenis eigenlijk?

Het gaat mij erom dat we niet alleen laten zien dat er meer is dan de bekende onderdelen van de Pride, zoals de botenparade, maar dat we ook binnen onze eigen gemeenschap blijven kijken naar wie we vertegenwoordigen en wie we mogelijk uit het oog verliezen. Waarom maken we soms minder ruimte voor bepaalde groepen? Die vraag moeten we onszelf ook durven stellen.”

Meer informatie over Queer & the City

Alle informatie is te vinden op de Instagrampagina van Queer & the City en op de website queerandthecity.com. Daar kun je ook kaartjes kopen.

De avonden vinden plaats in het Nieuwe Instituut in Rotterdam. Hiervoor heb je een ticket of reservering nodig. Queer & the City werkt met verschillende ticketprijzen: een gratis solidarity-ticket, een regulier ticket van 5 euro en een community-care-ticket van 10 euro. Met dat laatste betaal je ook het kaartje van iemand anders.

“Ik wil het programma zo toegankelijk mogelijk maken, met zo min mogelijk financiële drempels”, licht Sharvin toe. “Solidariteit speelt daarin een belangrijke rol. Wie het zich kan veroorloven om wat meer te betalen, is van harte welkom om dat te doen. Op die manier kunnen we samen verder bouwen aan het programma.”