Lekkere muziek: de kinky video's van Fischerspooner
Van ‘Emerge’ tot ‘The Best Revenge’: dit zijn de mooiste tracks van Warren Fischer en Casey Spooner
Theatrale performances, multimedia en vooral ook heel veel elektronische muziek: dat vat de kunst van het duo Fischerspooner aardig samen. Begin deze eeuw kwamen ze met een reeks electroclash-achtige singles en experimentele, kinky video’s, maar al snel doofde de kaars weer uit. Van ‘Emerge’ tot ‘The Best Revenge’: dit zijn de mooiste tracks van Warren Fischer en Casey Spooner.
‘emerge’
International DeeJay Gigolo Records vormde als platenlabel de bakermat van een keur aan elektro-artiesten die begin deze eeuw doorbraken onder de gezamenlijke noemer Electroclash. Twee weken geleden zetten we hier al een tiental klassiekers uit dat genre voor je op een rij. ‘Emerge’ voerde het lijstje aan, samen met andere Gigolo-artiesten als Miss Kittin en Tiga.
‘Emerge’ was in 2001 de debuutsingle van Fischerspooner, en stond op het album #1. Critici noemden dat album ‘style over substance’ en riepen dat Human League en Heaven 17 dit twintig jaar eerder al beter hadden gedaan en vonden het lachwekkend dat er credits op het album stonden voor ‘wardrobe’, ‘hair’ en ‘stylist’. En dat terwijl die buitenkant een wezenlijk onderdeel was van de act van Warren Fischer en Casey Spooner. En dan is ‘Emerge’ ook nog eens een schot in de roos. Er zijn verschillende video’s in omloop voor de single, dit is het origineel.
‘the 15th’
Wire was een van de raadselachtigste wavebands uit de eighties. ‘The 15th’ klonk duister en onaf. De coverversie van Fischerspooner was een stuk gelikter, wat uiteraard ook weer leidde tot kritiek: ze vercommercialiseerden een ondergewaardeerde klassieker. Veel te arty farty bovendien voor de muziekcritici van destijds. Wat we nu horen: een melancholisch electroclash-hoogtepunt met een voortstuwende, ja, zelfs meeslepende beat. ‘The 15th’ stond net als ‘Emerge’ op het debuutalbum van Fischerspooner, dat overigens ook veel positieve kritieken kreeg. “#1 is een opmerkelijk gevarieerd, rijk en fascinerend album van begin tot eind”, aldus Allmusic.
‘just let go’
We maken een sprong in de tijd. Net was het nog 2001, nu is het ineens 2005, het jaar waarin het tweede Fischerspooner-album Odyssey uitkwam. Gebleven zijn de bubbelende bassen, nieuwe is het poppier geluid met elektrische gitaren. Echt goede zangers zijn Fischer en Spooner nog steeds niet, poseurs des te meer in de video voor ‘Just Let Go’.
‘never win’
Fischerspooner heeft zichzelf altijd neergezet als een multimediaal, theatraal en kunstzinnig collectief. Tegelijkertijd wilden ze toegankelijke en gemakkelijk in het oor liggende muziek maken. ‘Never Win’ is een oorwurm, zeker vergeleken met hun eerdere singles. Maar dan die video… een ander illuster duo zou zich afvragen: “Wie wat waar gaat het eigenlijk over?”
‘get confused’
Een kleurrijk hoogtepunt in de carrière van Fischerspooner is ‘Get Confused’, een stuwende track met een video vol (functioneel?) naakt. De heren dragen strakke latex pakken, afgewisseld met een adamskostuum. Let vooral ook op de prachtige dwarsfluitsolo.
‘we need a war’
Het YouTube-kanaal van Fischerspooner wordt nogal losjes beheerd, is de eerste indruk. Lang niet alle video’s staan erop, en dus komen we heel wat huisvlijt tegen van verstokte fans. ‘We Need a War’ bestaat uit oorlogsfootage van oude dronebeelden en het lied zingt tongue-in-cheek en dromerig over het nut van een oorlog. Het is in 2006 de laatste single van Oddyssey.
‘the best revenge’
In de acht jaar dat Fischerspooner actief was als muziekduo, hebben ze vier albums afgeleverd. Dit is de leadsingle van nummer drie, Entertainment, uit 2008. Het zorgvuldig gecultiveerde imago van art dandies gaat hier aan flarden. In de video draagt de zanger een soort scharrig visnet op z’n hoofd, even later kiest hij voor een slordig kapotgeblondeerde strocoupe met een rattige pony. Patsy van Ab Fab zou zich meteen afvragen: “But… Is it art?”
‘we are electric’
Hier klinkt Fischerspooner bijna als Kraftwerk, maar dan on acid. Of als de Pet Shop Boys op speed. ‘We Are Electric’ zegt het al: nog immer kiezen de heren voor een synthetische sound. Het is de vierde single van het Entertainment-album en voor veel fans vormde deze song het hoogtepunt van dat album.
‘have fun tonight’
Van 2008 is het plots 2018. Sir is het vierde album dat in dat jaar wordt uitgebracht. Het zijn de laatste stuiptrekkingen van Fischerspooner, die met deze midtempo track ‘een queer danceballad over polyamorie’ hebben gemaakt. De video zit vol suggestieve beelden en is net zo gruizig als de muziek, maar helaas betekent ‘Have Fun Tonight’ ook het begin van het einde.
‘togetherness’
Kijk eens wie we daar hebben. Het is Caroline Polachek, dik vijf jaar voordat ze met haar superieure album Desire, I Want To Turn Into You komt. De heren Fischer en Spooner hebben wederom een metamorfose ondergaan en tonen hun gym bodies in de video van ‘Togetherness’. Muzikaal gezien slaan ze hier weer een experimentele weg in, wat vervreemdend klinkt en toch romantisch.
‘butterscotch goddam’
Een jong en fris gezicht duikt op in de video voor ‘Butterscotch Goddam’. Het is Johnny Magee, die niet eens gek veel anders klinkt dan de vocalen op een reguliere track van Fischerspooner. De video’s van Fischerspooner worden daarnaast steeds lichamelijker, zoals te zien is in de onderstaande beelden.
‘topbrazil’
In 2018 is ‘TopBrazil’ de laatste officiële single van Fischerspooner. De track is geproduceerd door Michael Stipe van R.E.M., de video is een soort ‘All the Lovers’ van Kylie, maar dan ‘all the way’. Ze gaan er letterlijk uit met een knal, om daarna nooit meer terug te keren. Als muzikaal duo althans, want afzonderlijk van elkaar blijven Warren Fischer en Casey Spooner sporadisch opduiken. En wie weet… in hun tempo… is het wellicht een keer tijd voor een comeback?
