Lekkere muziek: ‘Do I Look Like a Slut?’ en negen andere Electroclash-klassiekers

De muziek van Peaches, Fischerspooner, Adult, Fischerspooner en Chicks on Speed was sleazy, sexy en grappig tegelijk. In de eerste helft van de jaren nul waren deze artiesten de gezichten en het geluid van Electroclash, een microgenre dat dance, punk en electro in zich verenigde. Hier tien fraaie klassiekers op een rijtje.

Electroclash combineerde in de eerste helft van de jaren nul de new wave en synth-pop van de jaren ’80 met techno en electronische dance uit de jaren ’90. Voeg hier een vleug postpunk, Italodisco, house en alternatieve dance aan toe en je hebt een eclectische mix van stijlen die de bron vormden van een nieuwe muzikale beweging die zichzelf niet heel erg serieus nam. Miss Kittin brak door met een lied over Frank Sinatra en zong ‘Suck my dick, kiss my ass’, Tiga coverde de toen al kitscherige eighties pastiche-hit ‘Sunglasses at Night’ en zo waren er een lading alternatieve acts die plots opdoken in het uitgaansleven. Hier houden we het beknopt, met een lijstje van tien regelrechte Electroclash-klassiekers.

avenue d - ‘do i look like a slut?’

Er is niet echt één bakermat aan te wijzen voor de Electroclash-movement, maar underground New York is er een van. Hier braken de Scissor Sisters door met hun discocover van Pink Floyds ‘Comfortably Numb’ (check hun bootleg met ook het prachtige ‘Electrobix’ en ‘Bicycling with the Devil’). Hier had je ook het meidentrio W.I.T. (kort voor Whatever It Takes) met hun onderkoelde non-hits ‘Hold Me, Touch Me’, ‘Boys Club’ en ‘Just What I Needed’. Hier lichten we het cult-hiphopduo Avenue D eruit, met hun ondergewaardeerde ‘Do I Look Like s Slut?’, gewoon omdat we dit graag nog eens met de wereld willen delen. Even doorklikken, YouTube vindt de video te sleazy.

tiga - ‘sunglasses at night’

Uit Canada komt Tiga James Sontag, die door de jaren heen onder zijn voornaam tal van remixes maakte voor The xx, Depeche Mode, Moby, Mylo en LCD Soundsystem. In de hoogtijdagen van de electroclash kwam hij met een cover van Corey Harts ‘Sunglasses at Night’ uit 1983, wat destijds al een tacky song was. Niet te verwarren met ‘The Future’s So Brigh, I Gotta Wear Shades’ van Timbuk3 uit 1986, al is het gevoel hetzelfde. Helaas is er geen officiële video te vinden van Tiga’s cover, maar gelukkig wel een filmpje waarin de New Yorkse scene queen Amanda Lepore schittert.

peaches - ‘fuck the pain away’

De eveneens Canadese Merrill Nisker wordt ook wel de Queen of Electroclash genoemd. In 2000 verscheen haar tweede album The Teaches of Peaches, waarna ze naar Berlijn verhuisde en daar in 2003 haar album Fatherfucker uitbracht. Peaches werd gezien als het feministische en queer uithangbord van de Electroclash-movement, met opvallend ruige singles als ‘Lovertits’, ‘Set It Off’ en de openingstrack van Teaches, ‘Fuck the Pain Away’. Er bestaan verschillende video’s waarin een optredende Peaches is te zien, maar hier kiezen we voor een goedkope DIY-video die prima in dit tijdsbestek past.

ladytron - ‘playgirl’

Aangezien er niet bepaald afgebakende lijnen waren waarlangs het Electroclash-genre liep, is het soms niet helemaal duidelijk wie wel, en wie niet tot die scene behoorde. Ladytron was een ietwat vreemde eend in de bijt, met hun hang naar jarentachtig-cool. Het uit Liverpool afkomstige viertal bestond uit de Schotse Helen Marnie en de in Bulgarije geboren Mira Aroyo die samen de zang voor hun rekening namen, aangevuld met Danield Hunt en Reuben Wu. Zelf noemden ze hun sound ‘electronic pop’, Brain Eno van Roxy Music was fan en noemde Ladytron ‘de beste Engelse popmuziek’. Hier noemden we Ladytron eerder al eens ABBA on Ice, vanwege de meerstemmige zang die desondanks niet warm, maar koud klonk. ‘Playgirl’ en The Way That I Found You’ zijn vroege klassiekers, hier kiezen we voor ‘Seventeen’ van het Light & Magic-album uit 2002.

i-f - ‘space invaders are smoking grass’ 

Ook Nederland deed een duit in het Electroclash-zakje in de vorm van I-f, oftewel de Haagse Ferenc van der Sluijs. Met zijn borrelende electro en de vocodervocalen die afkomstig lijken uit een oude Atari-gameconsole is ‘Space Invaders Are Smoking Grass’ een van de eerset en oudste bijdragen aan de Electroclash, uit 1997.

chicks on speed - ‘we don’t play guitars’

Hierboven noemden we Peaches al de Queen of Electroclash, het genre was sowieso een favoriete hangout van riot grrrl-achtige bands zoals die destijds werden genoemd. Le Tigre is er een voorbeeld van, een Americaanse artpunkband die elektronische rock en punk combineerden met goedkope lo-fi instrumenten. Uit Duitsland kwam het kunstcollectief Chicks on Speed, die naast muziek ook performance art, collages, graphics en textieldesign maakten. ‘We Don’t Play Guitars’ was in 2003 het grootste succes. Hier klinken ze als een embryonale versie van Gossip en Beth Ditto, maar dan met een video in een arty farty setting.

adult - ‘hand to phone’ 

Van alle acts die we bespreken in deze aflevering van Lekkere Muziek, zijn de meeste nog altijd actief. Zo ook ADULT. uit Detroit, dat bestaat uit het getrouwde koppel Nicola Kuperus en Adam Lee Miller. Ze werkten samen met andere acts uit deze lijst, onder wie Ladytron, Chicks on Speed, Fischerspooner en Felix da Housecat, en scoorden zelf met een tiental albums, waarvan de laatste in 2022 werd uitgebracht. ‘Hand to Phone’ staat op het debuutalbum Resuscitation uit 2001. De video: wederom een vaag DIY-achtig ding.

miss kittin and the hacker - ‘frank sinatra’ 

Uit Frankrijk komt Caroline Hervé, onder haar artiestennaam bekend als Miss Kittin. Na de Electroclash-hype zou zij zichzelf heruitvinden als vernieuwer op het snijvlak van triphop en tech house, maar in de eerste helft van de jaren nul was zij samen met The Hacker (een Franse DJ en producer die Michel Amato heet) verantwoordelijk voor een stroom Electroclash-hits. ‘Rippin’ Kittin’ uit 2000 is daar een mooi voorbeeld van. Een jaar later vroeg Felix da Housecat haar als gastvocalist voor zijn housetrack ‘Silver Screen Shower Scene’. Hier kiezen we voor ‘Frank Sinatra’ uit 1998, dat in de jaren daarna uitgroeide tot een anthem van de Electroclash-scene.

felix da housecat - ‘madame hollywood’

Felix da Housecat komt uit Chicago en werd geboren als Felix Stallings en wordt gezien als een van de prominenten van de Electroclash én van de tweede wave van Chicago House. In 2001 verscheen zijn album Kittenz and Thee Glitz, met daarop een aantal bijdragen van Miss Kittin. Hierboven noemde we al ‘Silver Screen Shower Scene’, dat net als ‘Frank Sinatra’ een ongenadige kijk geeft op ouderwetse Hollywood-glamour. Zo ook ‘Madame Hollywood’, waarvan Felix twee versies opnam. Een met de stem van Tiga en de ander met die van Miss Kittin. De video voor die laatste versie zie je hier.

fischerspooner - ‘emerge’

Als Peaches de Queen was van de Electroclash, waren Warren Fischer en Casey Spooner de koningen van het genre. Hun ‘performance troupe’ werd opgericht in 1998 in New York City, waarbinnen ze experimenteel theater en videokunst maakten. In 2001 verscheen het debuutalbum #1, met daarop een cover van ‘the 15th’ van The Wire en de eerste single ‘Sweetness’. Hun bekendste succes is het knetterende ‘Emerge’. Later ging Casey Spooner solo, waarbij het in 2019 nog tot een behoorlijke rel kwam: producent Mirwais had een zekere Madonna het lied ‘God Control’ geschonken, zonder haar erbij te vertellen dat het eigenlijk Spooner was die achter het lied zat dat belandde op haar album Madame X. Zijn originele versie is hier te horen.