“Dit ballet is een kleine daad van verzet”

Wat gebeurt er in ons lijf als blijdschap en angst, vreugde en frustratie met elkaar botsten en hoe vindt die energie een weg naar buiten? Met deze vragen begon de Italiaanse choreograaf Aristide Rontini aan een nieuwe choreografie, die hij in opdracht van het Arnhemse dansgezelschap Introdans creëerde en die nu te zien is in hun programma ENERGY. Het resultaat van zijn onderzoek is Skin in between, een dynamische dans die oproept tot zelfliefde én connectiviteit.    

Aristide Rontini staat internationaal bekend om zijn choreografieën waarin inclusie, identiteit en verschillende lichaamsrealiteiten een vanzelfsprekende plek krijgen. De Italiaanse queer weet uit eigen ervaring, niet in de laatste plaats omdat zijn armen verschillend geproportioneerd zijn, hoe hard het nodig is grenzen rond representatie en acceptatie te verleggen.

Waarom maak je deze choreografie juist nu?

“Het effect dat emoties op het lichaam hebben, vind ik altijd al fascinerend. Zo weet ik nog goed hoe het voelde om uit de kast te komen. Er was een sterke, fysieke sensatie. Ik ervoer grote vreugde om eindelijk helemaal mezelf te kunnen zijn, maar het was tegelijkertijd ook beangstigend. De laatste jaren staan vrijheden die we verworven hebben met betrekking tot identiteit en seksualiteit opnieuw onder druk. Daarnaast heb ik het gevoel dat we door bijvoorbeeld social media steeds meer van onszelf en ons eigen lichaam vervreemd raken. Daarom is dit ballet ook een kleine daad van verzet. Het roept op om terug te keren tot onszelf en van daaruit waarachtige connecties te maken.” 

Hoe zien we dit terug in Skin in between?

“Je zou de vier dansers in het stuk als één lichaam kunnen zien. Een mechanisme dat door de ruimte golft en soms juist pulseert of protesteert, net als de emoties die door het lijf stuiteren en stromen. Er gaat een soort tactiliteit vanuit. Dat zit hem ook in de verhouding tot de bezoekers."

"De dansers staan relatief dicht op de rand van het podium, waardoor er een dunne laag ontstaat tussen performance en publiek. Een sterkte verwijzing naar de huid als hét orgaan dat fysieke verbinding maakt met de omgeving, zit in de kostuums. Die zijn geïnspireerd op maliënkolders, beschermende kleding die ridders in de middeleeuwen droegen. Een maliënkolder was ijzersterk maar ook flexibel, als een tweede huid.”

Skin in between maakt onderdeel uit van het nieuwe Introdans-programma ENERGY, waarin ook een ballet van Andonis Foniadakis in wereldpremière gaat en stukken van Gustavo Ramírez Sansano en Sofia Nappi voor het eerst in Nederland zijn te zien. Introdans tourt met ENERGY van 25 september t/m 25 november 2026 langs de Nederlandse theaters.  Kaarten? Hier!