Niet missen: Voices of Pride in art'otel Amsterdam

Storytelling; daar draait het om bij kunstschilder Trach Bardo (echte naam: Dmytro Trach) – afkomstig uit Oekraïne en woonachtig in Amsterdam. Hij verzamelt verhalen tijdens zijn reizen en brengt de wereld terug naar zijn eigen kleine, veilige werkplek. Daar creëert hij een nieuwe wereld en een nieuw verhaal, gebaseerd op foto’s die hij onderweg heeft gemaakt. Een verhaal met een persoonlijke touch. “Er is altijd heel veel te zien in mijn werk en ik wil de verhalen die ik schilder openlaten voor interpretatie. Het queer aspect is niet altijd meteen herkenbaar, maar als je goed kijkt, is het er zeker.” Het hoeft er voor hem niet dik bovenop te liggen. Belangrijker is wat je er daarna mee doet. “Ik ga naar events, voer gesprekken en probeer mensen op een bepaalde manier over dingen te laten nadenken. Dat is de kracht van kunst.”

Wanneer je de wereld van Seeyousioe (echte naam: Sioe Jeng Tsao) binnenstapt, word je verwelkomd door alle kleuren van de regenboog, maar dan heel precies uitgekozen en op elkaar afgestemd. Achter de kleurrijke kunst zitten lagen aan persoonlijke verhalen en strijdbaar protest. Kunst loopt als een rode draad door het leven van Sioe. “Tekenen was in mijn kindertijd een manier van overleven,” vertelt ze. “Als ik teken, creëer ik een wereld zoals ik die graag zou willen zien.” Haar stijl is in de loop der jaren enorm veranderd. In het begin maakte ze vooral zwart-wit-tekeningen, vaak van magere witte vrouwen. Later leerde ze verschillende lichamen tekenen en met kleur werken. “Ik gebruik heel veel kleur om de aandacht te trekken. Het valt op en mensen willen dat zien. Pas daarna komen ze erachter dat er een zwaardere lading en een belangrijke boodschap achter zit.”

In het atelier van kunstenaar Bas Kosters word je meteen verwelkomd door een wervelwind van kunst in alle vormen en maten: van een groot standbeeld over trans-zijn tot piemels in alle kleuren van de regenboog en knuffelteddy’s met verschillende emoties. Alles eist je aandacht. “Het is voor het eerst in lange tijd dat alles weer bij elkaar is,” vertelt Bas, die binnen deze weelde de rust zelve is. “Toen ik in de mode begon, was ik op zoek naar hoe je je identiteit kunt gebruiken om een verhaal te vertellen,” legt hij uit. Eerst zocht hij het meer buiten zichzelf, tegenwoordig draait zijn werk veel meer om innerlijke transformatie. “Ik wil een veilige plek creëren, waar mensen met hun identiteit en emoties onderzoekend bezig kunnen zijn. Hoe kun je je stem vinden? Hoe kun je ruimte innemen?” Hij vindt niet dat mensen alles meteen hoeven te begrijpen. “Ik vind het vooral fijn als mensen nadenken over de rol van creativiteit.”

In Amsterdam staat de legendarische studio van Erwin Olaf. Er heerst nu een ogenschijnlijke rust. Fotograaf Erwin Venema, die op deze plek jarenlang stage heeft gelopen, vertelt in de stilte over zijn hang naar eenzaamheid en anonimiteit. “Sinds mijn afstuderen fotografeerde ik heel veel fetisj, zonder zelf een fetisj te hebben,” vertelt Erwin. “Vaak ging ik samen met Erwin Olaf naar feesten. Niet om mee te doen, maar om te kijken naar de vrijheid en de anonimiteit.” Toen zijn vader overleed, begon hij aan een nieuwe serie over de lente. In Solitary komen die twee verhalen samen: de lente en de fetisj. “Tijdens het maken kwam ik erachter dat het heel persoonlijk is. Het verlies van mijn ouders, angsten en de hang naar eenzaamheid en anonimiteit.”