Yasmin: “Voor het eerst kon ik mezelf zijn”
Een persoonlijk verhaal rond de lancering van de Pride Raket
Voor het eerst gekleed en opgemaakt verschijnen bij haar vaste hangplek werd een beslissend moment voor Yasmin Denise Harbaoui. Bij de lancering van de Pride-raket vertelt ze hoe die avond haar de vrijheid gaf om zichzelf te zijn en uiteindelijk ook thuis open te zijn over haar identiteit.
yasmin denise harbaoui
21, zij/haar
“Ik was zeventien. Met een make-uptas en een tas om me te verkleden onder mijn arm. Niet om naar een feest of een club te gaan – gewoon naar de bar op de hoek, waar de andere jongeren voor de deur zaten. Dat was onze hangplek. Heel queer eigenlijk, veel mensen zagen er extravagant uit. Het was de eerste plek waar ik mezelf kon zijn.
“ik had niet aangekondigd dat ik in vrouwenkleren en met make-up op zou aanhaken. gewoon: hier ben ik”
Ik had niet aangekondigd dat ik deze keer in vrouwenkleren en met make-up op zou aanhaken. Gewoon: hier ben ik. Mensen keken even op, een beetje verbaasd misschien, maar niet op een nare manier. Het was meer van: ‘Oh’. En het voelde ontiegelijk relaxed. Alsof ik eindelijk een uitlaatklep had.
Thuis kon dat niet. Ik woon nog steeds bij mijn vader, en in die tijd was het onmogelijk om als vrouw rond te lopen. Dus ‘s avonds maakte ik me dáár op, bij die bar in Haarlem, en als ik thuiskwam moest alles er weer af. Dat heb ik een jaar lang gedaan. Elke keer opbouwen, elke keer weer afpoetsen. Tot ik het mijn vader heb verteld. Tot ieders verbazing was hij er oké mee. Daarna kon ik het gewoon thuis doen. Negatieve reacties krijg ik eigenlijk nauwelijks in het echt. Dat is meer online. Op straat, overdag, gaat het best. ’s Avonds ga ik liever niet alleen de straat op. Niet omdat ik bang ben, maar omdat het er simpelweg niet altijd veilig is. Wat ik anderen zou willen zeggen die op dat punt staan waar ik vier jaar geleden stond: het leven wacht niet op jou. Uiteindelijk moet je voor jezelf kiezen, niet voor iemand anders. Dat heb ik ook veel te lang niet gedaan.”