Lucien over zijn eerste kus tijdens een queer avond in Amsterdam
Een persoonlijk verhaal rond de lancering van de Pride Raket
Lucien Vos was zeventien en al drie jaar uit de kast toen zijn neef hem meenam naar De Trut in Amsterdam. Daar beleefde hij zijn eerste kus en ontdekte hij een uitgaanswereld waarin hij zich thuis voelde. Rond de lancering van de Pride Raket vertelt hij over die bepalende avond.
lucien vos
27, hij/hem
“Ik was zeventien, kwam uit Den Haag en was al drie jaar uit de kast maar nog nooit ‘gay’ uitgegaan. Mijn neef werkt bij De Trut en nam me een keer mee erheen. Ik had geen idee wat ik kon verwachten. Hij werkte achter de bar dus ik stond er een beetje alleen. Niemand die ik kende, ik had ook geen queer vrienden die ik mee had kunnen nemen.
“ineens stond ik daar met die mexicaanse jongen. lang-verhaal-kort: we zoenden. en ik had nog nooit gezoend! heel heftig”
Op een gegeven moment stond ik te dansen en raakte ik aan de praat met een groepje mannen – een reizend Australisch koppel, een jongen die zij net hadden ontmoet en een Mexicaan. Opeens liep bijna iedereen spontaan een andere kant op en stond ik daar alleen met die Mexicaanse jongen. Ik had werkelijk geen idee hoe ik daarmee om moest gaan. Maar lang-verhaal-kort: we zoenden. En ik had nog nooit gezoend! Heel heftig.
Die week bleek het ADE, het Amsterdam Dance Event, te zijn. Ik had er nog nooit van gehoord. Iemand had een busje geboekt naar club De School – ook daar had ik nog nooit van gehoord. Ik was zeventien, te jong om binnen te mogen, maar het was de laatste dag van ADE en de portier kon het allemaal niets meer schelen. Binnen waren lichtinstallaties, mooie mannen, een extravagante man in een gang met twee kale vrouwen en waaiers om zich heen. Ik dacht: ben ik op een filmset beland? Thuis heb ik niet verteld waar ik was geweest – in Den Haag was ik al het buitenbeentje; de anderen gingen naar cafés die ik saai vond. Ik wist dat ze het niet zouden snappen, en dat het queer clubs waren, maakte het alleen maar ingewikkelder. Dus ik hield het voor mezelf. Twee jaar later ben ik in Amsterdam gaan wonen. De tweede keer dat ik ‘gay’ uitging was op 5 mei, na een feest bij het Homomonument, in de Exit. Tot vier uur ’s ochtends. Ik dacht: ik wil hier wonen, ik wil hier nooit meer weg. En ik woon er inderdaad nog steeds.”