Sara Kroos: “Iemand vroeg mij: wie is nou de échte moeder?”

Sara Kroos keert terug naar de theaters met Prikkelarme Kermis, waarin ze met humor en zelfspot terugblikt op de moeilijke jaren waarin ze niet optrad. Aan Winq vertelt ze over de heteronorm, meesurfen met de zaal en haar volgende voorstelling. 

Prikkelarme Kermis is lovend gerecenseerd. Ben jij daar na 27 jaar op het podium nog gevoelig voor? “Ja. Het zou leuk zijn als ik kon zeggen dat het me niets meer doet, maar ik blijf het spannend vinden. Ik ben toch onzeker over iets waaraan ik een jaar heb gewerkt. De reactie van het publiek is uiteindelijk het belangrijkst. Aan een zaal kun je merken of een voorstelling werkt.” 

Verandert een voorstelling nog als je hem eenmaal zo vaak hebt gespeeld? “Vooral in het begin. Dan sta ik met m’n script in de hand voor kleine zalen om te zien wat werkt. Daarna is het aanscherpen. Ook verschilt het per avond. De basis staat, maar ik improviseer altijd. Je probeert met de zaal mee te surfen.” 

In de voorstelling vertel je ook waarom je vier jaar niet hebt opgetreden. Hoe bepaal je wat je wel en niet met humor benadert? “Ik vertel zes minuten lang over mijn ervaringen met seksueel geweld en wat dat met mij heeft gedaan. Daar doe ik niet lacherig over en ik verzin ook geen oneliners. Maar in die scène kom ik bijvoorbeeld iemand tegen die opmerkingen maakt als: ‘Je was er zelf bij.’ Daar heb ik een bingokaart van gemaakt. In mijn ogen is de beste komedie gebaseerd op pijn en ongemakkelijkheid. Die pijn moet een beetje schuren. Het onderwerp zelf maak ik niet kleiner.” 

Veel queer mensen kennen ook het gevoel dat ze niet aan de norm voldoen. Herken jij dat? “Jazeker. Ik ben getrouwd met een vrouw en voel dagelijks dat je niet aan de heteroseksuele norm voldoet. In mijn voorstellingen vertel ik gewoon over mijn vrouw en kind, zoals iedere cabaretier dat doet. Vroeger kreeg ik daar boze mailtjes over, vooral van cisgender heteromannen: ‘Hoezo heb jij het steeds over je vriendin, Youp van ’t Hek doet dat toch ook niet?’ Nou, dat deed hij wel, alleen viel het bij hem minder op. Die mails zijn gestopt, maar dat betekent niet dat alles nu goed gaat. Nog steeds krijg ik opmerkingen als: ‘Wie is nou het mannetje?’ Of erger: ‘Wie is nou de échte moeder?’” 

Je werkt ondertussen alweer aan je volgende voorstelling, Gelukskoekje, die in 2027 in première gaat. “Ja, meteen na een première begin ik alweer aantekeningen te maken in m’n telefoon. Liedjes komen vaak vroeg, die zet ik dan even in de kast. De focus ligt nu op Prikkelarme Kermis, maar Gelukskoekje pruttelt al in m’n achterhoofd.” 

Op 3 december sta je in Carré. Blijft dat bijzonder? “Ik speel overal graag, maar Carré is de kers op de taart. Die laatste week van Prikkelarme Kermis sta ik in DeLaMar en in Carré. Een mooiere afsluiting kun je je niet wensen.” 

Info en tickets op carre.nl.