Paul Morris over tick, tick… Boom! en de tikkende klok in zijn eigen hoofd

In de Engelstalige rockmusical tick, tick… BOOM! tikt de tijd genadeloos door. De musical van Rent-maker Jonathan Larson draait om Jon, een componist die vlak voor zijn dertigste verjaardag vreest dat hij zijn grote droom nog niet heeft waargemaakt. Voor Paul Morris, die samen speelt met zijn partner Milan van Waardenburg, is dat herkenbaar. 

 De voorstelling gaat over iemand die bang is dat hij zijn droom niet op tijd waarmaakt. Heb jij zelf ook zo’n moment beleefd? “Ja, zeker. Mijn grootste droom is van mijn eigen muziek leven. Soms denk ik: ben ik als popmuzikant na mijn dertigste niet meer relevant als ik nog niet ben doorgebroken? Ik stuur al vier jaar inzendingen naar de Nederlandse commissie voor het Eurovisie Songfestival en word het elke keer nét niet. Dan denk ik: ben ik straks te oud? Terwijl er mensen van alle leeftijden aan meedoen. Maar die angst komt wel naar boven.” 

Je personage Michael heeft de showbusiness vaarwel gezegd en kiest voor een kantoorbaan. Heb jij ooit overwogen om de showbiz te verlaten? “Die gedachte heb ik op meerdere momenten gehad. Tijdens covid was er geen werk in de entertainmentindustrie, dus ging ik op een kantoor werken: klantenservice, roosters maken, sales. Comfortabel, maar ik dacht: dit ben ik niet. Later, toen Milan in Londen in een musical speelde en ik daar weinig optredens had, ging ik terug naar Nederland. Eenmaal in Amsterdam dacht ik: is dit het waard? Ik ben wéér broke, en voor wat? Een groot filmisch aha-moment kwam er niet. Het gevoel dat ik wilde blijven zingen, druppelde langzaam terug. Maar ik zit nog steeds in een fase waarin ik denk: hoe wil ik dit vormgeven?” 

Jullie staan in de voorstelling met z’n drieën op het podium. Wat vraagt dat van jou als speler? “Je moet snel kunnen schakelen. Het verbaasde me hoe ik ervan genoot om verschillende types te spelen en mijn stem op andere manieren te gebruiken. Ik speel bijvoorbeeld ook een vrouw van in de zestig. Dat vond ik heel leuk.” 

De voorstelling wordt in het Engels gespeeld. Maakt dat verschil? “Ja. Ik merk dat ik sneller bij mijn gevoel kan en minder hoef na te denken over de structuur en klemtonen van zinnen. Het vloeit wat makkelijker uit me.” 

Je speelt samen met Milan, je partner. Hoe is dat? “We waren vooral benieuwd of we te veel in elkaars energie zouden zitten, of moe van elkaar zouden worden. Het klinkt cheesy, maar het tegenovergestelde gebeurde. Repeteren en spelen vloeiden juist heel soepel. Milan en ik geven elkaar soms feedback. Dat acteurs elkaar notes geven, is eigenlijk not done, maar tussen ons kan dat wel. Al heeft samenwerken ook een bijwerking. Toen we de musical al een tijdje speelden, merkte ik dat onze gesprekken buiten de voorstelling korter werden. Op een gegeven moment hadden we elkaar niet zoveel meer te vertellen, want je maakt weinig mee waar de ander niet bij is. Dat is wel grappig om te merken.”  

tick, tick… BOOM! is van 30 juli t/m 9 augustus te zien in DeLaMar in Amsterdam. Kijk op delamar.nl voor info en tickets.