Lekkere muziek: ‘Private Dancer’, ‘The Best’ en andere jarentachtig-hits van Tina Turner

Nadat Tina Turner het voor haar zo duistere decennium the 70s achter zich had gelaten, kwam ze in 1983 met een glorieuze comeback die leidde tot achttien Top 40-hits, waarvan er acht de top tien haalden. Van ‘Let’s Stay Together’ in 1983 tot ‘The Best’ in 1989: dit zijn de mooiste jarentachtighits van Tina Turner!

‘let’s stay together’

Nadat ze in de jaren zestig een reeks hits had gescoord met haar toenmalige echtgenoot Ike Turner (waaronder ‘Proud Mary’ en ‘River Deep - Mountain High’), brak er in de jaren zeventig een duistere periode aan voor Tina Turner. Ike bleek gewelddadig en na jaren van mishandelingen ontvluchtte Tina in 1976 het huis. Twee jaar later waren ze gescheiden, waarbij Ike alles mocht houden en Tina slechts één ding: haar artiestennaam. Tina was in 1975 nog succesvol in de rockopera Tommy van The Who, waarin ze te zien was als The Acid Queen. Haar rockalbum met die naam dat daarop volgde, flopte jammerlijk. Daarna probeerde Tina het met disco, ook zonder succes. Het zou nog tot 1983 duren voor het publiek haar weer wist te vinden. De Al Green-cover ‘Let’s Stay Together’ werd een hit in Europa, waarna ook de VS weer overstag ging.

‘what’s love got to do with it’

Hoewel ‘Let’s Stay Together’ ook op Tina’s comebackalbum Private Dancer staat, wordt ‘What’s Love Got to Do With It’ veelal gezien als de leadsingle van dat album. Voor dat album, dat Tina in een maand tijd in Europa had opgenomen, won ze uiteindelijk vier Grammy Awards en werd ze in de media Queen of Rock genoemd. Met ‘What’s Love’ haalde ze voor het eerst in jaren weer de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard-hitlijst. Dit was in 1984, en op dat moment was Tina Turner 44 jaar en daarmee de oudste vrouwelijke soloartiest ooit die op nummer 1 had gestaan. In 1993 verscheen er een film over het leven van Tina Turner die de titel What’s Love Got to Do With It kreeg.

‘private dancer’

Mark Knopfler is de schrijver van ‘Private Dancer’ en hij had het lied aanvankelijk bedoeld voor zijn eigen band Dire Straits, maar aangezien de tekst vanuit vrouwelijk perspectief was geschreven, vond hij het meer geschikt voor een zangeres. Dat het lied over een sekswerker ging, nam Tina voor lief, want ze vond het een ‘unusual song’. De titeltrack van Private Dancer werd uitgebracht als vijfde single van dat album en werd in Nederland een van haar grootste hits.

‘we don’t need another hero’

Tien jaar na haar rol als Acid Queen in de rockopera Tommy keerde Tina terug naar het witte doek. Ze speelde de kwaadaardige Aunty Entity in de dystopische film Mad Max: Beyond Thunderdome en leverde ook een aantal songs voor de soundtrack. ‘We Don’t Need Another Hero’ is een epische rocktrack met een jongerenkoor waarmee ze in 1985 een dikke top tien-hit scoorde. De video is briljant: we zien Tina schitteren ‘in character’.

‘one of the living’

Na ‘Hero’ volgde een tweede Mad Max-single, ‘One of the Living’. Ook weer een top tien-hit. Zo rond deze tijd werd Tina Turner een veelgevraagd duetpartner. In 1984 was ze samen met David Bowie te horen op ‘Tonight’ (waarover hieronder meer), een jaar later met Bryan Adams op ‘It’s Only Love’ en in 1987 met Eric Clapton op ‘Tearing Us Apart’. Verderop in haar carrière volgden nog duetten met Robert Cray, Rod Stewart, Barry White en Eros Ramazotti.

‘typical male’

In 1986 kwam de langverwachte opvolger van Private Dancer uit: het album Break Every Rule. Maar liefst acht tracks werden op single uitgebracht (hoewel niet allemaal in ons land), hier noemen we de songs die de Top 40 hebben gehaald. ‘Typical Male’ was de leadsingle en de grootste hit, met een sexy video waarin Tina flirt met een advocaat. Op de b-kant stond een cover van ‘Don’t Turn Around’, dat we hier het beste kennen in de reggaeversie van Aswad.

‘two people’

In de jaren tachtig moesten we ons wat muziek op tv betreft behelpen met wekelijks een uurtje Countdown, TopPop, Tros Popformule en op woensdagmiddag Club Veronica Clips. Alleen de grootste hits werden daarin getoond, en met een beetje mazzel de nieuwe binnenkomers in de hitlijsten. En zo kon het bestaan dat de video van ‘Two People’ destijds slechts een of twee keer is uitgezonden op tv. Met dank aan YouTube zijn nu alle video’s ruimschoots voorhanden, en is het weerzien met Tina’s ‘Two People’ grandioos.

‘girls’

Wat voor ‘Two People’ gold, was voor ‘Girls’ nog een slag zeldzamer: deze video is waarschijnlijk nooit te zien geweest in een popprogramma op tv. Tina gaat vocaal vol op het orgel met uithalen die we lang niet van haar gehoord hadden, met dank aan David Bowie die het schreef. Hij nam zelf een twee versies op van het lied, waarvan er een belandde op de b-kant van zijn single uit 1987, ‘Time Will Crawl’. Overigens is Phil Collins ook te horen op Tina Turners ‘Girls’: hij speelt drums.

‘tonight’

Door de jaren heen had Tina Turner een enorme reputatie opgebouwd als podiumbeest. Toen ze in de VS lang en breed was vergeten tijdens die donkere jaren zeventig, keken mensen in Europa nog altijd reikhalzend uit naar een live spelende Tina. Niet gek dus, dat in 1988 het album Tina Live in Europe verscheen, haar eerste live-album met daarop alle tracks van haar twee laatste succesplaten. De tracklist werd aangevuld met een aantal covers, waaronder Robert Palmers ‘Addicted to Love’ dat een redelijke hit werd. Tijdens haar tournees had Tina regelmatig duetpartners te gast, zoals David Bowie met wie ze in 1984 de single ‘Tonight’ had uitgebracht. In 1988 deden de twee het nog eens dunnetjes over met een live-versie, waarmee Tina haar grootste Nederlandse hit ooit scoorde. Het stond vier weken op nummer 1 in de Top 40.

‘the best’

Wat niet veel mensen weten: Bonnie Tyler is de zangeres die als eerste een eigen versie opnam van Tina Turners 1989-hit ‘The Best’. Bonnies versie klinkt nog jarentachtiger dan die van Tina, met dank aan die typische 80s drums en een saxofoonsolo. In Noorwegen haalde haar versie de top 10 in 1988. Een jaar later bracht Tina Turner het uit als leadsingle van haar album Foreign Affair, met werelddominantie in de hitlijsten tot gevolg. ‘The Best’ wordt nog altijg gezien als een van Tina’s ‘signature songs’.

‘steamy windows’

Van Tina Turner waren we al aardig wat power ballads en rock anthems gewend, met het album Foreign Affair kwam daar ook rootsy bluesrock bij. ‘Steamy Windows’ deed sommige critici denken aan haar ruigere werk met Ike Turner, anderen roemden de countryrock-achtige vocalen van Tina.

‘i don’t wanna lose you’

Tina Turner luidde de jaren tachtig uit met de ballad ‘I Don’t Wanna Lose You’, al moesten we in Nederland nog wachten tot februari 1990 voordat het uitkwam op single. Hier smokkelen we ‘Lose You’ toch het lijstje in, omdat het een mooi contrast vormt met de twee vorige, stevig rockende singles van Foreign Affair. Overigens bleef Tina nog tot ver in de jaren negentig hits scoren. Met Rod Stewart zong ze ‘It Takes Two’ de top drie in, daarna volgden een houseversie van haar Ike & Tina Turner-hit ‘Nutbush City Limits’ en de James Bond-song ‘Goldeneye’. En zo groeide Tina Turner uit tot een van de grootste pop- en rocksterren van de jaren tachtig en negentig.