Lekkere muziek: de leukste tracks van Madonna-producer Stuart Price, als Les Rythmes Digitales, Zoot Woman en meer

Met Zoot Woman maakt hij new wave-achtige synthpop. Als Les Rythmes Digitales toverde hij 80s-zanger Nik Kershaw weer tevoorschijn. En zo heeft Madonna-producer Stuart Price onder nog veel meer aliassen muziek uitgebracht. Van ‘Living in a Magazine’ tot ‘Music Makes You Lose Control’: dit zijn de hoogtepunten uit het werk van deze superproducer.

Stuart Price is net een kat met negen levens. Hij begon zijn muzikale carrière met de synthpopband Zoot Woman en kwam daarna als Les Rythmes Digitales met een van de beste albums van de jaren negentig, Darkdancer. Hierop stond aanstekelijke electropop die diepgeworteld was in de jaren tachtig, met invloeden uit zowel disco, hiphop en electro. Als The Thin White Duke, Jacques Lu Cont, Man With Guitar en Paper Faces verzorgde hij remixes voor tal van prominente artiesten. En dan zijn er nog de alter ego’s Pour Homme, S.D.P., Tracques, Crystal Pepsi en (ja, echt waar: ) Adrien Brody waaronder hij muziek heeft uitgebracht.

enkele namen 

Price is 48 jaar, werd geboren in Parijs en groeide op in Reading, een plaats in Engeland. Enkele namen voor wie hij heeft gewerkt als producer, zijn Madonna, Kylie Minogue, Dua Lipa, The Killers, New Order, DMA's, Example, Take That, Missy Elliott, Scissor Sisters, Pet Shop Boys, Brandon Flowers, Gwen Stefani, Seal, Keane, Jessie Ware, Frankmusik, Halsey, Hard-Fi, Hurts, Everything Everything, Rina Sawayama, Darin, Romy (Mid Air Album), Mimi Webb (Ghost of You), George Ezra (Green Green Grass), Jess Glynn (What Do You Do?), Cat Burns (People Pleaser, and Live More Love More).

Met Madonna werkte Price voor het eerst samen aan het album American Life. Hierop staat de track ‘X-Static Process’, die mede door hem is geschreven. Dit smaakte kennelijk naar meer. Mirwais Ahmadzaï, de Franse producer die American Life grotendeels onder zijn hoede had, werd voor het volgende album ingeruild voor Price en het resultaat was Confessions on a Dance Floor, het laatste wereldwijde hitalbum van Madonna uit 2005. 

Intussen zijn we 21 jaar verder en is Price opgetrommeld voor Confessions II, het album dat vrijdag verschijnt en geldt als dé follow-up van het eerste Confessions-album uit 2005.  Hoog tijd om eens te kijken wat Stuart Price verder zoal heeft uitgebracht, onder een van vele muzikale pseudoniemen. We beginnen in… 1996!

les rythmes digitales - ‘jacques your body (make me sweat)’

Het is 1996, en langzaam raakte Frankrijk in de ban van house. In de jaren erna zouden acts als Daft Punk en Justice groot worden met een muzikale stijl die in zwang zou raken onder de naam ‘French filter house’. Dus bedacht Stuart Price het pseudoniem Jacques Lu Cont en Les Rythmes Digitales om mee te liften op de hype. De eerste single was ‘Jacques Your Body’, een verwijzing naar ‘Jack Your Body’, de househit van Steve ‘Silk’ Hurley uit 1986. Niet lang daarna zou Les Rythmes Digitales de housesound loslaten en inruilen voor een sound die regelrecht uit de jaren tachtig stamde.

les rythmes digitales - ‘music makes you lose control’

Op ‘Music Makes You Lose Control’ bijvoorbeeld. Helaas is er geen video, dus doen we het even met dit vlekkenfilmpje. Klinkt als MC Hammer’s ‘You Can’t Touch This’, of dus eigenlijk als ‘Superfreak’ van Rick James.

les rythmes digitales - ‘(hey you) whats that sound?’

De video van ‘Hey You’ begint met een aantal referenties aan de helden van Stuart Price. We zien het album Dare van The Human League, dat hij in interviews regelmatig noemde als zijn inspiratiebron. Keith Haring komt voorbij, net als zo’n typische 80s ghettoblaster en een album van Kraftwerk. En een Rubik’s kubus, waarna Price (of moeten we zeggen: Jacques Lu Cont?) verschijnt met felrood haar en typische jarentachtig-outfits, waaronder een glimmend sportbroekje. Heerlijk retro allemaal. Let ook op de danser in het gele slangenpak. En is dat Boy George, op 1m47s?

les rythmes digitales & nik kershaw - ‘sometimes’

Jarentachtiger dan dit wordt het niet: voor ‘Sometimes’ vroeg Price de wereldberoemde Nik Kershaw als gastvocalist. De zanger, die in 1983 en 1984 hits scoorde met ‘Wouldn’t it Be Good’, ‘I Won’t Let the Sun Go Down on Me’ en ‘The Riddle’, gaat vol voor het sentiment op deze track. De video is al net zo melancholisch, met een jonge beer die van huis wegloopt.

zoot woman - ‘it’s automatic’

Door naar Zoot Woman. Stuart Price richtte deze band al op voordat het succes kwam met Les Rythmes Digitales, met een eerste single in 1997. Maar pas vanaf het eerste album in 2001 kwam het echte succes. ‘It’s Automatic’ was de leadsingle in 2000, een sophisticated track die klinkt alsof Steely Dan in een teletijdmachine naar het nieuwe millennium is gekatapulteerd.

zoot woman - ‘living in a magazine’

Minstens net zo sophisticated en cool was de titelsong van dat debuutalbum van Zoot Woman. ‘Living in a Magazine’ was natuurlijk een directe verwijzing naar ‘The Model’ van Kraftwerk, al klinken Price en zijn mannen hier als een indieband. Overigens bestaat Zoot Woman nog steeds. Ze brachten tot en met 2024 zeven albums uit, waarvan de laatste Maxidrama heet.

zoot woman & kylie minogue - ‘still feels like the first time’

We pikken er nog eentje uit, namelijk deze single uit 2017, van het album Absence uit datzelfde jaar. Price had toen al een album voor Kylie Minogue geproduceerd, namelijk Aphrodite uit 2010. ‘Still Feels Like the First Time’ is een spacy midtempo ballad, waar iemand deze beelden onder heeft gemonteerd.

röyksopp & karin dreijer - ‘what else is there (thin white duke mix)’

Ook als remixer wist Price de weg te vinden naar een keur aan artiesten. Een daarvan was het Noorse duo Röyksopp, dat in 2005 met de single ‘What Else Is There’ kwam, gezongen door Karin Dreijer van The Knife. Als Thin White Duke maakte Price er een kolkende electroversie van.

madonna - ‘hollywood (jacques lu cont’s thin white duck mix)’

Ook Madonna wist Price al te vinden als remixer, lang voordat ze met z’n tweeën Confessions on a Dance Floor maakten. ‘Hollywood’ staat op het album American Life en blijft in de versie van Jacques Lu Cont zeven minuten lang stevig doorpompen.

seal - ‘amazing (thin white duke main)’

Oké, we pikken er nog eentje uit. Seal mag dan helaas al jaren geen hits meer scoren, zijn stem herken je nog altijd uit duizenden. ‘Amazing’ stamt uit 2007 en krijgt hier een fraaie dancebewerking van de dunne witte hertog.

scissor sisters - ‘confortably numb (paper faces remix)’

Tot slot noemen we de Scissor Sisters, die Pink Floyds ‘Comfortably Numb’ van een progrock-ballad veranderden in een gezellige discotune. Met dank aan Paper Faces werd hun cover tóch weer cutting edge.