Duncan Laurence stopt met labels: “Het maakt me niet meer uit”

Duncan Laurence staat op 19 en 20 september in Carré, waar hij ook nog onuitgebrachte muziek laat horen. Voor Winq vertelt de zanger over zijn nieuwe album, zijn zoektocht naar wie hij is en waarom hij geen behoefte meer heeft aan labels als bi of pan. “Ik haal kracht uit mensen die gewoon zichzelf zijn.”

Voor zijn nieuwe album zocht Duncan de sound van zijn Small Town Boy-tijd weer op. Niet toevallig, want die periode voelde vrij van andermans oordeel. “Ik denk dat ik de afgelopen jaren een zoektocht heb doorgemaakt naar wie ik ben op dit moment, wie ik wil zijn,” vertelt hij. Het succes bracht een hoop meningen met zich mee. “Ben ik misschien mezelf daarin verloren?” Dat zoeken gaat verder dan muziek alleen. “Omdat ik queer ben, was het van kleins af aan al altijd een zoektocht,” zegt hij. De meningen heeft hij inmiddels losgelaten. “Ik ben gestopt met labelen. Ik weet niet of ik bi ben of pan. En het maakt me ook eigenlijk niet meer uit. Ik weet wie ik ben en wat goed voelt. En voor mij is liefde gewoon liefde.” 

nieuwe muziek van duncan laurence in carré

Dat hij juist in Carré zijn nieuwe muziek onthult, is voor Duncan een keerpunt. “Het voelt als het eerste hoofdstuk van de nieuwe wereld, van de nieuwe muziek, van het nieuwe album,” zegt hij. Hij hoopt dat het publiek er hetzelfde gevoel bij krijgt als hij zelf altijd bij muziek heeft gehad. “Die veilige haven en heel even alles vergeten. Niet alleen ontsnappen, maar ook gewoon in het moment dáár zijn.” 

Als bekende queer artiest voelt Duncan een verantwoordelijkheid richting jonge queer mensen, al ziet hij zichzelf niet als hét voorbeeld. “Ik neem dat serieus. Voor mij gaat een voorbeeldfunctie niet over succes of streams van een influencer op social media. En ik voel me daarbij niet de ster met de voorbeeldfunctie – ik creëer niet per se vanuit een voorbeeldfunctie. Ik creëer omdat ik streef naar een connectie met anderen.”

Volgens Duncan zit de lhbtiqa+-gemeenschap vol met goede voorbeelden, juist in het dagelijks leven. “De mensen die zichzelf zijn; die de hand van hun partner vastpakken op straat. Dat kan de bakker zijn of de buurvrouw.” Dat soort momenten, zegt hij, geven hem zelf ook kracht. “Op het moment dat je twee mensen ergens als stel ziet lopen, denk je: wauw, het kán.”

Duncan hoopt dat mensen die normalisatie voelen. “Ik ben gewoon wie ik ben. En dat is oké.” Een voorbeeld zijn voor iemand vindt hij mooi, maar het echte voorbeeld ligt volgens hem bij de community zelf. “In het kussen van je partner op een druk plein. In het achternajagen van je dromen. Zoals ik aan het doen ben.” 

Wat Duncan vooral wenst, is dat mensen na afloop een herinnering meenemen. “Ik hoop dat men naar huis gaat en denkt: wat een mooie avond was dat.” Na jaren werken aan nieuwe muziek is hij vooral trots dat hij eindelijk kan laten horen waar hij mee bezig is geweest. “Ik heb er zoveel zin in!” 

Duncan Laurence staat op 19 en 20 september in Carré. Kaarten zijn verkrijgbaar via carre.nl.